Για τα μάτια… της Έλενας

Τάσος Παππάς στην Εφημερίδα των ΣυντακτώνΕίναι άλλο πράγμα να είσαι πρόεδρος ενός κόμματος και άλλο πρωθυπουργός. Στο κόμμα μπορείς να ελίσσεσαι, να ισορροπείς, να ανακαλείς, να αναθεωρείς, να υποχωρείς, να συγκρούεσαι. Οι συνέπειες από τη μία ή την άλλη επιλογή επηρεάζουν εσένα και το κόμμα σου...

Όταν όμως διοικείς τη χώρα οφείλεις πριν λάβεις αποφάσεις να σταθμίζεις σοβαρά και ψύχραιμα την κατάσταση γιατί οι πράξεις σου αφορούν συνολικά τους πολίτες και θα έχουν αντίκτυπο στο εξωτερικό. Στην περίπτωση του διορισμού της Έλενας Παναρίτη στο ΔΝΤ ο πρωθυπουργός δεν υπολόγισε σωστά και γι αυτό είναι σε δύσκολη θέση.Από τη μια υπάρχει ο Γ. Βαρουφάκης, ο οποίος, αν ισχύουν οι πληροφορίες, απαίτησε την τοποθέτηση της κ. Παναρίτη, διαφορετικά θα παραιτούνταν, και από την άλλη μια μεγάλη ομάδα βουλευτών (απ’ όλες τις πτέρυγες), υπουργοί (Παππάς, Τσακαλώτος), ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Σ. Σαγιάς, ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κορωνάκης και πολλά στελέχη του κόμματος, που θεωρούν ότι η συγκεκριμένη επιλογή, είναι λανθασμένη γιατί, όπως ισχυρίζονται, οι απόψεις της κ. Παναρίτη, είναι στον αντίποδα της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ, καθότι υπήρξε μνημονιακή και με κακόφημο στίγμα στους διεθνείς οργανισμούς που υπηρέτησε στο παρελθόν.Ο Αλ. Τσίπρας είναι τώρα υποχρεωμένος, είτε να αδειάσει τον υπουργό του και να ακυρώσει τον διορισμό της κ. Παναρίτη είτε να αδιαφορήσει για την εκκωφαντική διαμαρτυρία που εκδηλώθηκε στο εσωτερικό της κυβέρνησης, της κοινοβουλευτικής ομάδας και του κόμματος του.Όποια απόφαση κι αν λάβει θα περιέλθει σε κατάσταση ομηρίας γιατί θα έχει δημιουργήσει προηγούμενο. Θα είναι όμηρος οποιουδήποτε υπουργού επιχειρήσει στο μέλλον να συνδέσει μια επιλογή του με την παρουσία του στην κυβέρνηση. Θα είναι όμηρος κάθε οργανωμένης ομάδας βουλευτών που θα θελήσουν να επιβάλουν τις θέσεις τους για το ένα ή το άλλο ζήτημα-σοβαρό ή ήσσονος σημασίας.Το πρόβλημα δεν θα λυθεί ακόμη και αν η κ. Παναρίτη αποχωρήσει αυτοθέλητα(;). Η ζημιά έχει γίνει.

Via

Διαβάστε περισσότερα »

from PoNiRidiS http://ift.tt/1AFoft4
via IFTTT

Σκύλος μαθαίνει σε κοριτσάκι πώς θα μπουσουλήσει!!!

Σκύλος δείχνει σε κοριτσάκι πώς θα μπουσουλήσει!!!

Ο Buddy κατάλαβε αμέσως ότι το μωρό της οικογένειας δεν ήξερε πώς έπρεπε να συρθεί στο πάτωμα και να μπουσουλήσει και έτσι αποφάσισε να δράσει και να του δείξει πώς γίνεται!

Στο βίντεο που ανέβασε η μαμά του κοριτσιού Valerie Stevens-Scott, φαίνεται ότι το μωρό προσπαθεί να μπουσουλήσει αλλά δεν τα καταφέρνει. Τότε ο σκύλος πηγαίνει δίπλα της και…σέρνει τον εαυτό του προς την άλλη πλευρά της μοκέτας, θέλοντας να δείξει στη μικρούλα πόσο εύκολο είναι το μπουσούλημα. Καλός δάσκαλος και ακόμα καλύτερη μαθήτρια! Buddy's Baby Crawling School - YouTube

var ytcsi = {gt: function(n) {n = (n || '') + 'data_';return ytcsi[n] || (ytcsi[n] = {tick: {},span: {},info: {}});},tick: function(l, t, n) {ytcsi.gt(n).tick[l] = t || +new Date();},span: function(l, s, n) {ytcsi.gt(n).span[l] = (typeof s == 'number') ? s :+new Date() - ytcsi.data_.tick[l];},info: function(k, v, n) {ytcsi.gt(n).info[k] = v;}};ytcsi.perf = window.performance || window.mozPerformance ||window.msPerformance || window.webkitPerformance;ytcsi.tick('_start', ytcsi.perf ? ytcsi.perf.timing.responseStart : null);if (document.webkitVisibilityState == 'prerender') {ytcsi.info('prerender', 1);document.addEventListener('webkitvisibilitychange', function() {ytcsi.tick('_start');}, false);}

Via

Διαβάστε περισσότερα »

from PoNiRidiS http://ift.tt/1BCbB92
via IFTTT

ΞΙΦΙΑΣ ΤΡΥΠΗΣΕ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΨΑΡΑ ΣΤΗΝ ΧΑΒΑΗ...

Τραγικό θάνατο βρήκε ένας ψαράς στη Χαβάη όταν προσπάθησε να πιάσει έναν ξιφία... Ο 47χρονος Randy Llanes αφού είδει τον ξιφία μέσα στο νερό πήδηξε από τη βάρκα του μέσα στα νερά του λιμανιού Honokohau, προκειμένου να πιάσει

το ψάρι. Το θήραμά του αποδείχτηκε πολύ αποφασισμένο να μην σκοτωθεί. Ο Llanes

δεν κατάφερε να το πετύχει με το ψαροτούφεκο και αυτό πέρασε στην

αντεπίθεση καρφώνοντας τον με τη μύτη του στο στήθος. Ο άτυχος άνδρας αν και είχε μεγάλη εμπειρία στο ψάρεμα, βρήκε τραγικό θάνατο καθώς το χτύπημα του ξιφία πολύ δυνατό.

Via

Διαβάστε περισσότερα »

from PoNiRidiS http://ift.tt/1Gg5fn8
via IFTTT

Το παράξενο «χωριό των διδύμων»!

Ένα απομακρυσμένο χωριό στη βόρεια Ινδία κατέχει μια ασυνήθιστη πρωτιά καθώς έχει μόλις 6.000 κατοίκους αλλά περισσότερα από 100 ζευγάρια...

πανομοιότυπων διδύμων. Το Mohammedpur Umari έχει φέρει σε αμηχανία τους ειδικούς και τους επιστήμονες που έχουν παρατηρήσει κάτι ασυνήθιστο να συμβαίνει εκεί τα τελευταία 50 χρόνια, με τις γυναίκες να γεννούν ως επί το πλείστον δίδυμα παιδιά. Οι κάτοικοι, μάλιστα, υποστηρίζουν ότι ο αριθμός θα έφτανε το 200 εάν υπήρχε νοσοκομείο στην περιοχή, οι υποδομές ήταν καλύτερες και οι άνθρωποι δεν μετανάστευαν στο Δελχί ή στη Βομβάη σε αναζήτηση των προς το ζην. Το χωριό πολλές φορές έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των ντόπιων από τις γύρω περιοχές ενώ αρκετοί είναι αυτοί που το χαρακτηρίζουν… ανώμαλο! Το χωριό κατοικείται από 80% μουσουλμάνους και 20% Hindu, αλλά η γέννηση των διδύμων είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται και στις δύο κοινότητες. Ορισμένοι θεωρούν ότι αυτό έχει να κάνει περισσότερο με τον τοπικό τρόπο ζωής και το περιβάλλον από ό,τι με τα γονίδια. «Οι γονείς μας έλεγαν ότι οι γεννήσεις διδύμων άρχισαν εδώ πριν από περίπου 90 χρόνια, ενώ τα τελευταία 50 χρόνια αποτελούν ρουτίνα», αναφέρουν κάποιοι από τους διδύμους. Μια ομάδα μοριακών βιολόγων από το Χαϊντεραμπάντ μελέτησε το θέμα πριν από μερικά χρόνια, αναφέροντας ότι κάποια μέταλλα στα υπόγεια ύδατα ή τα φυτοφάρμακα και τα εντομοκτόνα που ψεκάζονται στις γεωργικές καλλιέργειες είναι υπεύθυνα για τις εν λόγω γεννήσεις, χωρίς να έχει αποφανθεί με σαφήνεια για τους λόγους του παράδοξου αυτού φαινομένου. «Φανταστείτε πόσο όμορφο θα ήταν το χωριό μας, αν όλοι ήταν δίδυμοι εδώ», λέει ένας εκ των κατοίκων. perierga.gr

Via

Διαβάστε περισσότερα »

from PoNiRidiS http://ift.tt/1Fl9tmA
via IFTTT

Μήπως να σταματούσες τα φιλιά στο… ΣΤΟΜΑ!!! Δες τι μπορείς να πάθεις…

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.

Ωστόσο, το αγαπημένο μας κατοικίδιο, σύμφωνα με μία μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην επιθεώρηση «Archives of Oral Biology», μπορεί να αποτελέσει «απειλή» για την υγεία μας, αν μας γλύφει ή το φιλάμε.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η πλειοψηφία των σκύλων πάσχει από περιοδοντίτιδα, ωστόσο μόνο το 5% από αυτούς θα εκδηλώσει κάποια στιγμή τερηδόνα.

Στον αντίποδα, όμως, πάνω από 90% των ανθρώπων παρουσιάζουν τερηδόνα.

Όπως επισημαίνουν, λοιπόν, οι Αμερικανοί ερευνητές τα «φιλιά» ανάμεσα σε σκύλους και ανθρώπους μπορεί να οδηγήσουν στην ανταλλαγή βακτηρίων, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν ουλίτιδα στους ανθρώπους.

Μάλιστα, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, τότε υπάρχει πιθανότητα να εξελιχθεί σε σοβαρή περιοδοντίτιδα, που προκαλεί απώλεια των δοντιών.

Βέβαια, δεν κινδυνεύουν μόνο οι άνθρωποι. Σύμφωνα με όσα διαπιστώθηκαν και οι σκύλοι είχαν κολλήσει μικρόβια από τους ανθρώπους, και μάλιστα περισσότερα, καθώς εντοπίστηκαν στο στόμα τους δέκα ανθρώπινα βακτήρια περιοδοντίτιδας.

Πηγή

Via

Διαβάστε περισσότερα »

from PoNiRidiS http://ift.tt/1PYUnyB
via IFTTT

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Το ξερες αυτό για τη Προσευχή;

Οι ορθόδοξες καλόγριες και οι βουδιστές μοναχοί ενισχύουν τις εγκεφαλικές τους ικανότητες μέσω της προσευχής και του διαλογισμού...

αλλά ακόμα και οι άθεοι μπορούν να απολαύσουν τα οφέλη των θρησκευόμενων από την πίστη τους, σύμφωνα με έναν αμερικανό νευροβιολόγο. Στο βιβλίο του «Πώς ο Θεός αλλάζει τον εγκέφαλό σας», ο δρ Άντριου Νιούμπεργκ υποστηρίζει ότι το κλειδί βρίσκεται «στην ηρεμιστική επίδραση που έχει η έντονη προσευχή στον εγκέφαλό μας». Οι έρευνες δείχνουν ότι ο συνεχής διαλογισμός επιφέρει αλλαγές στη φαιά ουσία και ενισχύει τις περιοχές του εγκεφάλου που αφορούν την προσοχή και τη συμπόνια, ενώ ηρεμεί τις περιοχές που συνδέονται με τον φόβο και την αγωνία. Ασχέτως εάν ο άνθρωπος που προσεύχεται ή κάνει διαλογισμό πιστεύει σε μια ανώτερη δύναμη, λέει ο συγγραφέας, το αποτέλεσμα είναι ίδιο: περιορίζονται οι αρνητικές σκέψεις και τα συναισθήματα. Στην ουσία», λέει ο Νιούμπεργκ που είναι επικεφαλής του Κέντρου Εγκεφάλου και Πνευματικότητας του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνιας, «όταν σκεφτόμαστε για τα μεγάλα ζητήματα της ζωής- θρησκευτικά, επιστημονικά ή ψυχολογικά- ο εγκέφαλός μας αναπτύσσεται. Και σε αυτό δεν έχει καμία σημασία εάν είμαστε χριστιανοί, μουσουλμάνοι ή ινδουιστές». Ο επιστήμονας μιλά για τη «νευροθεολογία», τη μελέτη του ρόλου που παίζει ο εγκέφαλος στη θρησκευτική πίστη και έχει στόχο να ρίξει φως στο τι συμβαίνει μέσα στα κεφάλια μας όταν επικαλούμαστε τον Θεό. Οι δύο πιο ισχυρές δυνάμεις στην ανθρώπινη ιστορία είναι η θρησκεία και η επιστήμη», καταλήγει ο Νιούμπεργκ. «Εάν προσπαθήσουμε να τις φέρουμε δίπλα-δίπλα, θα κατανοήσουμε την κάθε μια, αλλά και τον κόσμο μας με έναν πολύ πιο αποτελεσματικό τρόπο».

Via

Διαβάστε περισσότερα »

from PoNiRidiS http://ift.tt/1AEGGhq
via IFTTT

Ο εχθρός του λαού

—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα—

Αν και το πιο συνηθισμένο στερεότυπο στο χώρο του τραγουδιού είναι πως η «μουσική ενώνει», ο μικρός «διαδικτυακός εμφύλιος» για το νέα τραγούδι του Νίκου Πορτοκάλογλου με τον τίτλο «Θα περάσει κι αυτό» μάς θυμίζει ότι ακόμη και οι στίχοι μπορούν να γίνουν ενίοτε επίδικα πολιτισμικά αντικείμενα και να διχάζουν τις ερμηνευτικές κοινότητες των ακροατών τους. Το ρητό ερώτημα που διατρέχει τις δηλωμένες αντιδράσεις συμπυκνώνεται στο αν είναι ή δεν είναι «μνημονιακό» το τραγούδι του καλλιτέχνη, καθώς, όπως υποστήριξε ο συνθέτης και παρουσιαστής των τηλεοπτικών reality shows Ανδρέας Μικρούτσικος: «η φράση “νικητές και νικημένοι όλοι χάσαμε μαζί” μου θυμίζει το “όλοι μαζί τα φάγαμε”». Η απόσταση από τον Πορτοκάλογλου στον Πάγκαλο διανύθηκε με ταχύτητα φωτός, υποδαυλίζοντας το άρρητο ερώτημα που παραμόνευε στα οργισμένα σχόλια των ακροατών: μήπως τελικά το τραγούδι είναι το πρώτο «αντικαθεστωτικό», αντικυβερνητικό και αντι-Συριζικό τραγούδι; Και τι να σημαίνουν άραγε εκείνοι οι στίχοι που μιλάνε για μια «διχασμένη πατρίδα», στην οποία η ζημιά μετριέται πάνω σε ερείπια;

Η καλή φίλη Ελένη Κεχαγιόγλου, σε διπλανή αρμόδια στήλη του dim/art, ανέλυσε έγκυρα και έγκαιρα τις κανιβαλικές αντιδράσεις απέναντι στο συνθέτη, εκθέτοντας παράλληλα και τις δικές της αντιρρήσεις για την πλαισίωση του νέου τραγουδιού από το αφελές Δελτίο Τύπου της Εταιρείας. Και προφανώς υποστήριξε ότι τα τραγούδια κρίνονται από το αισθητικό τους αποτέλεσμα και όχι από τις μνημονιακές ή αντιμνημονιακές τους προθέσεις. Δεν έχει τόση σημασία επομένως να επιμείνουμε στο ίδιο το τραγούδι αλλά, με αφορμή το τραγούδι, να αναφερθούμε σε ένα ευρύτερο φαινόμενο. Γιατί αν μπορεί ένα τραγούδι να ξεσηκώνει τέτοιες αντιδράσεις, και μόνο με την υποψία ότι  σχολιάζει κριτικά την επικαιρότητα, τότε το πραγματικό ερώτημα δεν αφορά τα τραγούδια του Πορτοκάλογλου αλλά τα ίδια τα όρια της κριτικής απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και στο ύφος μιας εξουσίας.

Στην κεντρική πολιτική σκηνή, η κυβέρνηση έχει ήδη φτιάξει ένα επιχείρημα που μετατρέπει τη δική της θυματοποίηση σε ενοχοποίηση του αντιπάλου: για όλα φταίνε οι κακοί ξένοι, οι σκληροί δανειστές, οι ολιγάρχες, οι τραπεζίτες. Ενόψει μάλιστα της συμφωνίας, ο Πρωθυπουργός, με άρθρο του στο γαλλικό τύπο (Le Monde), υποστήριξε ότι φταίνε οι Θεσμοί που επιμένουν «να καταθέτουν προτάσεις παράλογες και να δείχνουν παντελή αδιαφορία στην πρόσφατη δημοκρατική επιλογή του ελληνικού λαού». Στην εσωτερική «χαμηλή» πολιτική, ο στιγματισμός του αντιπάλου –ή εν πάση περιπτώσει αυτού που δεν προσαρμόζεται στο ύφος της νέας εξουσίας– έχει πάρει τη μορφή μιας καθημερινής πολεμικής. Η κυβέρνηση καταγγέλλει οργανωμένα συμφέροντα, επινοεί θεωρίες συνωμοσίας, επιπλήττει δημοσιογράφους και κάνει ό,τι μπορεί για να εξαλείψει τα ψήγματα αντιπολιτευτικής κριτικής, προάγοντας τη μονοφωνική «κομματική αλήθεια». (Ας θυμηθούμε ότι ακόμη και στη Βουλή, ο κ. Τσίπρας υποστήριξε ότι επιθυμεί την επαναλειτουργία της ΕΡΤ ως αντιστάθμισμα της ενημέρωσης σε σχέση με τα άλλα ΜΜΕ μέσα και όχι ως αυτόνομη παρουσία της υπεύθυνης δημόσιας τηλεόρασης.)

Με τη διαρκή επίκληση της νωπής λαϊκής εντολής και των πρόσφατων δημοσκοπήσεων, η κυβέρνηση προσπαθεί να συρρικνώσει το δικαίωμα της κριτικής, επιμένοντας στο μονότονα διχαστικό δίλημμα «ή εμείς ή αυτοί». Σπαταλώντας έτσι το πολιτικό της κεφάλαιο σε μια σχεδόν ετεροχρονισμένη «προεκλογική» αντιπαράθεση, συνεχίζει να μετατρέπει τους πολιτικούς της αντιπάλους σε «εχθρούς του λαού», με μια πρωτοφανή λαϊκιστική μνησικακακία. Η κατάσταση αυτή άλλωστε εμποδίζει τον ΣΥΡΙΖΑ να γίνει πραγματικός φορέας ριζοσπαστικών τομών και μεταρρυθμιστικών αλλαγών, ιδίως τώρα που η νέα επώδυνη συμφωνία θα χρειαστεί ευρύτερες συναινέσεις και συνεννοήσεις για να είναι εφαρμόσιμη.

Όταν επιτέλους «κλειδώσει» η συμφωνία και έρθει για ψήφιση στη Βουλή, καλό θα ήταν πάντως ο κ. Τσίπρας να ακούσει το τραγούδι του Πορτοκάλογλου και να διαβάσει την αφιέρωση: «Αφιερωμένο από καρδιάς σε όλους μας με την ευχή να θυμόμαστε πιο συχνά ότι και «εμείς» και οι «άλλοι» είμαστε όλοι ταξιδιώτες στο ίδιο καράβι…» Σε λίγες μέρες παλιός «αντιμνημονιακός» ΣΥΡΙΖΑ θα έχει πλέον αλλάξει οριστικά και η χώρα δεν θα είναι δυνατόν να συνεχίσει την πορεία της με τις διαιρέσεις και τους διχασμούς του παρελθόντος. Σε εκείνη τη φάση, τα τραγούδια του Πορτοκάλογλου μπορεί να είναι ίσως πιο επίκαιρα από τα τραγούδια του Τσακνή, που τοποθετήθηκε στην ΕΡΤ, επειδή μάλλον είχε γυρίσει από νωρίς τις πλάτες του στο μέλλον.

Εικόνα εξωφύλλου: αφίσα της Αγκιτπρόπ (τέλη δεκαετίας 1920), όπου απεικονίζονται οι «εχθροί του πενταετούς πλάνου», ήτοι (από αριστερά προς τα δεξιά): ένας πλούσιος γαιοκτήμονας, ένας κουλάκος, ένας αλκοολικός, ένας ορθόδοξος παπάς, ένας δημοσιογράφος των αστικών ΜΜΕ, ένας καπιταλιστής (τραπεζίτης, βιομήχανος ή έμπορος), ένας μενσεβίκος κι ένα κατάλοιπο του τσαρικού καθεστώτος. Σώστε (δεξί κλικ, save as…) την εικόνα και αντικαταστήστε τους εχθρούς του λαού με μνημονιακά σκουλήκια, γερμανοτσολιάδες και υπαλλήλους των τοκογλύφων (μια προσφορά του dim/art για τους μικρούς μας φίλους).

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ανώμαλα ρήματα

from dimart http://ift.tt/1AEFf2y
via IFTTT