Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017 στον Καζούο Ισιγκούρο

Ανακοινώθηκε μόλις το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, σε ένα από τα φαβορί φέτος, στον Καζούο Ισιγκούρο.

Ο Καζούο Ισιγκούρο γεννήθηκε στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας το 1954, αλλά σε ηλικία πέντε ετών ήρθε με την οικογένειά του στη Βρετανία. Με το πρώτο του μυθιστόρημα «A pale view of hills» (1982), κέρδισε το βραβείο Ουίνιφρεντ Χόλντμπι. Το δεύτερο μυθιστόρημά του «An artist of the floating world» (1986), βραβεύτηκε με τα βραβεία Ουίτμπρεντ και Σκάνο ενώ ήταν επίσης υποψήφιο για το βραβείο Booker. Το 1989, με το «The remains of the day» («Τα απομεινάρια μιας μέρας») όχι μόνο κέρδισε το βραβείο Booker αλλά έγινε διάσημος σ’όλο τον κόσμο: το βιβλίο του μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα και η ομώνυμη ταινία του Τζέιμς Άιβορι έγινε επίσης παγκόσμια επιτυχία. Το επόμενο μυθιστόρημά του «The unconsoled» («Ο απαρηγόρητος»), κυκλοφόρησε το 1995 και τιμήθηκε με το βραβείο Τσέλτενχαμ. Το 1998 χρίστηκε από το γαλλικό κράτος Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων. Το μυθιστόρημα «When we were orphans» («Τότε που ήμασταν ορφανοί») κυκλοφόρησε το 2000 και ήταν και αυτό υποψήφιο για το βραβείο Booker.

Τα βιβλία του που κυκλοφορούν στα ελληνικά είναι τα εξής, σύμφωνα με την Biblionet:

(2015)	Ο θαμμένος γίγαντας, Ψυχογιός
(2015)	Ο θαμμένος γίγαντας, Ψυχογιός
(2011)	Μη μ’ αφήσεις ποτέ, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2011)	Νυχτερινά, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2009)	Νυχτερινά, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2005)	Τ’ απομεινάρια μιας μέρας, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2001)	Τότε που ήμασταν ορφανοί, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1997)	Ο απαρηγόρητος, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1993)	Τ’ απομεινάρια μιας μέρας, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1990)	Ένας καλλιτέχνης του ρευστού κόσμου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Βιβλίο

Στο:Βιβλίο

from dimart http://ift.tt/2geiImo
via IFTTT

Into the Great Wide Open

Αυτό δεν είναι τραγούδι #1141
DJ της ημέρας, η Εύη Τσακνιά

Ο Tom Petty αναχώρησε ξαφνικά προχθές Δευτέρα, στις 2 Οκτωβρίου  για το Great Wide Open, το ίδιο ξαφνικά όπως εισέβαλε στον κόσμο της ροκ για να μείνει για πάντα.

Η χρονιά που άλλαξε τη ζωή του ήταν το 1961, τότε που οι Beatles έκαναν τα πρώτα τους gigs στο Λίβερπουλ και ο νεαρός Robert Allen Zimmerman ηχογραφούσε ως Bob Dylan το πρώτο του άλμπουμ. Για λίγες μέρες, εκείνο το καλοκαίρι του ’61 που ο Τομ ήταν 10 χρονών, τον πήρε μαζί του ο θείος του στα γυρίσματα μιας ταινίας όπου δούλευε  εκείνο το διάστημα, μιας γκυκανάλατης ταινίας με τον Έλβις Πρίσλεϊ, στην γειτονική τους Ocala της Φλόριντα.

Αυτό ήταν. Ο πιτσιρικάς γνώρισε τον ίδιο τον Έλβις και μαγεύτηκε από το ροκ εν ρολ. Μόλις γύρισε πίσω στο σπίτι του στην Gainesville, αντάλλαξε με έναν συμμαθητή του τη φοβερή σφεντόνα του με μια συλλογή από 45άρια δισκάκια του Elvis. Αργότερα, σε κάποια συνέντευξή του, είπε πως η 2η καθοριστική στιγμή ήταν όταν είδε για πρώτη φορά τους Beatles να παίζουν στο θρυλικό τηλεοπτικό show του Ed Sullivan, το 1964.
Στα 17 παράτησε το σχολείο για να αφοσιωθεί στη μπάντα που μόλις είχε φτιάξει, όπου έπαιζε μπάσο. Τhe rest is history.

Με τους Heartbreakers στα 70s έκαναν πολλές επιτυχίες, ενώ παράλληλα ο ταλαντούχος τραγουδοποιός, στιχουργός και μουσικός Tom Petty έκανε και σόλο καριέρα καθώς και συνεργάστηκε με αρκετά από τα ιστορικά ονόματα της ροκ, όπως με τους Grateful Dead το 1986 και φυσικά με τον Bob Dylan. Ο Tom και ο Bob μαζί με τον George Harrison, τον Roy Orbison και τον Jeff Lynne έφτιαξαν τους Traveling Wilburys και μας ταξίδεψαν “handling us with care”, όπως ήταν και ο τίτλος του πρώτου κομματιού τους, μέχρι το 1991.

Στέκομαι στο μακρινό 1991 – λα συνέβαιναν τότε που άρχιζαν οι δεκαετίες– και θυμάμαι εκείνο το τραγούδι του Tom Petty με τους Heartbreakers, που τόσο αγαπήθηκε και αγάπησα κι εγώ, το “into the great Wide Open”, τότε που τα καλά βιντεοκλίπ ήταν κινηματογραφικές ταινίες μικρού μήκους.

Πρωταγωνιστούσε ο  Τζόνι Ντεπ της δικιάς μας γενιάς, ως o φιλόδοξος beautiful loser Eddie Rebel,

Eddie waited till he finished high school
He went to Hollywood, got a tattoo
He met a girl out there with a tattoo too
The future was wide open

με συμπρωταγωνίστρια την Φέι Ντάναγουεϊ, που έπαιζε την μάνατζερ του Έντι, και την Γκαμπριέλ Ανουάρ που έπαιζε την κοπέλα του, καθώς και πολλούς ηθοποιούς και γνωστούς τραγουδιστές που έκαναν κι αυτοί το πέρασμά τους.

Ευτυχώς, τα γυρίσματα του βιντεοκλίπ έγιναν σε ένα διάλειμμα από τα γυρίσματα του “Arizona Dream”, που γυριζόταν επίσης εκείνο το διάστημα με τους ίδιους πρωταγωνιστές, μια που ο σκηνοθέτης του, ο Εμίρ Κουστουρίτσα, είχε διακόψει λόγω νευρικού κλονισμού.

Και όλο αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια άλλη εξαιρετική ταινία των shiny 90s, με ροκ πάντα μουσική επένδυση.

Με αυτοβιογραφικά στοιχεία ο Tom Petty, με άλλη ανάγνωση εμείς της νεότερης γενιάς, το σημείο σύγκλισης ήταν ότι The future was wide open.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Στο:Αυτό δεν είναι τραγούδι Tagged: Εύη Τσακνιά, Μουσική, Tom Petty

from dimart http://ift.tt/2y043oj
via IFTTT

Το ποίημα της εβδομάδας 4/10

[Στην αποκλειστική φροντίδα ταξιδιού…]

—Στεφάν Μαλαρμέ—
μετάφραση: Γ. Σ. Πατριαρχέας

Στην αποκλειστική φροντίδα ταξιδιού
Πέρα από μια έκπαγλη και θαμπωμένη Ινδία
— Το χαίρε αυτό ας είναι μήνυμα του καιρού
Ακρωτήρι της μνήμης σου που κάμπτετ’ η αξία

Σαν πάνω σε κάποια κεραία χαμηλή
Με την καραβέλλα μαζί κατά το κύμα
Πάντα ξεχώριζε  αφρού τέρψη περισσή
Ένα πουλί προάγγελος σε νέο σχήμα

Μονότονα που φώναζε δίχως γι’ αυτό
Να αλλάζει η πορείας γραμμή που πάει ομάδι
Ανώφελη κατεύθυνση σε ακτής σκοπό
Ολονυκτία, απελπισία και πετράδι

Με το άσμα του καθρέφτισμα που έχει εκταθεί
Ως του μειδιώντος Vasco την χλωμή μορφή.

* * *

Εικόνα εξωφύλλου: πορτρέτο του Μαλαρμέ από τον Μανέ

Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Στο:Το ποίημα της εβδομάδας Tagged: ποίηση, Γ. Σ. Πατριαρχέας, Λογοτεχνία, Στεφάν Μαλαρμέ

from dimart http://ift.tt/2yW2R3N
via IFTTT

Fables of Faubus

Αυτό δεν είναι τραγούδι #1140
DJ της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης

Το τραγούδι αναφέρεται σε έναν από τους σταθμούς στην ιστορία του κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις ΗΠΑ: το 1957 ο κυβερνήτης του Αρκάνσας Orval E. Faubus διέταξε την Εθνοφρουρά να εμποδίσει την εγγραφή εννέα αφροαμερικανών μαθητών στο γυμνάσιο του Λιτλ Ροκ, παρά την αντίθετη σχετική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου το 1954 (Brown v. Board of Education).

Η «κρίση του Λιτλ Ροκ» κλιμακώθηκε ώσπου ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ έθεσε την Εθνοφρουρά υπό τον έλεγχο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης —ούτως ώστε να μην είναι πλέον υπό τις διαταγές του κυβερνήτη— ενώ έστειλε και μονάδες πεζοναυτών με τη διαταγή να εξασφαλίζουν την ασφάλεια των αφροαμερικανών μαθητών. Ο Faubus απάντησε κλείνοντας εντελώς τα σχολεία στο Λιτλ Ροκ για το ακαδημαϊκό έτος 1958-59, το οποίο στην τοπική ιστορία έμεινε ως «η χαμένη χρονιά».

Το τραγούδι είναι μάλλον το πιο απροκάλυπτα πολιτικό κομμάτι του Μίνγκους. Ηχογραφήθηκε το ’59 για το άλμπουμ Mingus Ah Um αλλά η Columbia έβαλε βέτο για τους στίχους κι έτσι το κομμάτι κυκλοφόρησε ως instrumental.

Την επόμενη χρονιά ο Μίνγκους το συμπεριέλαβε στην αρχική του μορφή (μαζί με τους στίχους, δηλαδή) στο  Charles Mingus Presents Charles Mingus που κυκλοφόρησε από την ανεξάρτητη εταιρία Candid. Εξαιτίας σχετικής ρήτρας στο συμβόλαιο με την Columbia, ο Μίνγκους αναγκάστηκε να αλλάξει τον τίτλο του κομματιού σε Original Faubus Fables.

Οι στίχοι είναι στην ουσία ένας διάλογος μεταξύ του Μίνγκους και του ντράμερ Ντάνι Ρίτσμοντ. Η απόλυτη στράτευση, ο ευθύς καταγγελτικός λόγος, η μορφή ανταλλαγής συνθηματικών φράσεων με τη μορφή διαλόγου — όλα αυτά αποτελούν τυπικά χαρακτηριστικά στοιχεία αφροαμερικάνικου τραγουδιού διαμαρτυρίας και, ταυτόχρονα, στοιχεία που εξαιρετικά σπάνια συναντάμε στην τζαζ.

Oh, Lord, don’t let ’em shoot us!
Oh, Lord, don’t let ’em stab us!
Oh, Lord, no more swastikas!
Oh, Lord, no more Ku Klux Klan!

Name me someone who’s ridiculous, Dannie
Governor Faubus!
Why is he so sick and ridiculous?
He won’t permit integrated schools
Then he’s a fool!

Boo! Nazi Fascist supremists!
Boo! Ku Klux Klan (with your Jim Crow plan)
Name me a handful that’s ridiculous, Dannie Richmond
Faubus, Rockefeller, Eisenhower
Why are they so sick and ridiculous?
Two, four, six, eight:
They brainwash and teach you hate
H-E-L-L-O, Hello

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι• αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Στο:Αυτό δεν είναι τραγούδι Tagged: Charles Mingus, Μουσική, Τάκης Φωτιάδης, Orval E. Faubus

from dimart http://ift.tt/2fMmIO4
via IFTTT