Γουάτ ιζ karpazia?

—του Γιώργου Τσακνιά—

[για τη στήλη: «Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο» — Ασκήσεις καθημερινότητας εν Queneau]

* * *

Εσωτερικό. Μαξίμου. Μέρα. Ένας άντρας κάθεται σε μια πολυθρόνα με τα πόδια ανεβασμένα σε ένα γραφείο με υπολογιστή, τηλεόραση και 2-3 τηλεφωνικές συσκευές. Μπροστά του έχει την Αυγή και το περιοδικό TV Zapping. Στην τηλεόραση έχει μόλις αρχίσει να παίζει διαφημίσεις και ο άντρας, που μέχρι στη στιγμή εκείνη ήταν καρφωμένος στην οθόνη, στρέφεται προς το pc να δει τα notifications του στο facebook. Μετά, παίρνει το κινητό του και βγάζει μια σέλφι, σουφρώνοντας ναζιάρικα τα χειλάκια σε duckface και μετακινώντας το κινητό πέρα δώθε ώστε να φαίνεται όσο το δυνατόν καλύτερα το γραφείο πίσω του.Τι στιγμή εκείνη χτυπάει ένα σταθερό. Το κοιτάζει ενοχλημένος, μετά από δυο τρία κουδουνίσματα αναστενάζει και το σηκώνει.

Ναι! Ναι; Ποιος… Γουάτ; Ίνγκλις; Γιες, άι ντου… Γιες, γιες, δις ιζ δε γκρικ πράιμ μίνιστερ’ς όφις. Νόου, δε πράιμ μίνιστερ ιζ νοτ χίερ ράιτ νάου. Χι ιζ γουέρκινγκ φρομ χιζ όφις ιν Θεσσαλονίκη τουντέι. Γουάτ; Γιες, ενάδερ σίτι, χι χαζ του όφισεζ… Μπατ γουάτ ντου γιου κέαρ, ρε; (Συνοφρυώνεται, φωνάζει). Χου ιζ δις; Χου αμ άι σπίκινγκ του; Γουάτ; Ξαβιέ χου; Πράιμ μίνιστερ οφ Λούξεμπουργκ; Χου, Ρόζα; Αααα, Λούξεμπουργκ δε κάντρι… Άι σι… Αααααααα! Μεσιέ Μπετέλ, χάου αρ γιου; Νάις του χίερ γιου. Γουατ; Γιες, άι νόου, γιου αρ νοτ χίερ, γιου αρ δέαρ, χα χα χα! Μπατ άι ‘μ χίερ εντ άι καν χίερ, χα χα χα, χιλάριους! Ένιγουεϊ, Αλέξης ιζ νοτ χίερ ίδερ. Απ, νορθ. Γιες, βέρι νορθ. Θεσσαλονίκη. Κολντ, μπουγάτσα, μπάοκ — μπατ εν ερότικ σίτι, του. Εντ δε φουντ ιζ όσομ… Γουάτ; Μι; Γουελ, άι αμ χιζ ράιτ χαντ, σόου το σπικ. Χιζ ράιτ χαντ, νοτ χιζ ρονγκ χαντ, χα χα χα! Μάι νέιμ ιζ Καρανίκ. Νικ Καρανίκ. Γιες. Μπλακ Νικ ιν τέρκις. Γουάτ; Νόου, άι αμ νοτ τέρκις, άι αμ γκρικ, μπατ, γουέλ, γιου σι, γουί χαντ φορ χάντρεντ γίερς δε Τερκς χίερ, εντ… Ένιγουεϊ, ιτ ιζ κομπλικέιτεντ, λάικ ε ριλέισιονσιπ ον φέισμπουκ, χα χα χα… Γουάτ καν άι ντου φορ γιου, μίστερ Λούξεμπουργκ πράιμ μίνιστερ; Γουάτ γουέρντ γιου ντου νοτ αντερστάντ; Γουάτ; Καν γιου σπελ ιτ πλιζ; (Σημειώνει με ένα μολύβι πάνω στο περιοδικό. Μετά, κοιτάζει τις σημειώσεις του και μουρμουρίζει). Ka… Kar… Όου, άι σι! Karpazia! Γουέλ, γιου μιν γουέν Αλέξης μετ γιου δι άδερ ντέι εντ χι κάιντα χιτ γιου ον δε χεντ; Γιες, δατ’ς γουάτ γουί κολ ιτ χίερ, «karpazia». Άκτσουαλι, ιτ’ς φρέντλι. Χι ντιντν’τ μιν το χερτ γιου, ορ ένιθινγκ. Μέιμπι χι γουόντεντ το πλέι «μπιζ». Γιου νόου γουατ δατ ιζ, ντον’τ γιου; Γουάτ; Γιου ντον’τ! Γουάτ δε φακ… Χμ, άι’μ σόρι αμπάουτ δε φρεντς, χα χα χα! Γουέλ, γιου σι «μπιζ» ιζ ε γκρικ γκέιμ: ουάν τερνς χιζ μπακ σόου χι καν’τ σι εντ δε ρεστ σταντ μπιχάιντ χιμ εν ουάν γκιβς χιμ ε «karpazia» εντ δεν ε γουάν χου ρισίβντ δε «karpazia» τερνζ αράουντ εντ τράιζ του γκες χου χιτ χιμ… Γουί πλέι δατ ε λοτ ιν δε κάμπινετ εντ δε πάρλιαμεντ. Ιτ ολ στάρτεντ μπακ ιν δε γίερς γουεν γουί γουέρ στιούντεντς, ιν δε αμφιθίατερζ. Αχ, δόουζ γουέρ δε ντέιζ… (Χαμογελάει νοσταλγικά). Γουάτ; Γιες, άι’μ χίερ, Ξαβιέ, άι’μ σόρι, σορτ οφ γκατ κάριντ αγουέι μπάι δε μέμοριζ… Γουάτ; Όου, άι σι, γιου χαβ ουάν μορ γουέρντ το ασκ αμπάουτ… Χμ, σπελ ιτ φορ μι, πλιζ. (Παίρνει πάλι το μολύβι). P…o… u… s… t… a… r… i… o… (Καταλαβαίνει τι είναι και κοκκινίζει). Αχ, δις γουόζ μοστ ανφόρτσιουνετ, μπισάιντς, δις Νικολόπουλος γκάι ιζ νοτ ουάν οφ ας, γιου σι, Ξαβιέ, χι ιζ εν Ιντινπέντεντ Γκρικ, νόου, σόρι, άι μην χι ΓΟΥΟΖ εν Ιντιπέντεντ Γκρικ… Γουάτ; Γιες, δέι αρ άουρ άλαϊζ, μπατ… (Χάνει τα λόγια του. Την ίδια στιγμή, βλέπει στην οθόνη μπροστά του ότι οι διαφημίσεις τελειώνουν και εμφανίζεται η Ελένη Μενεγάκη). Γουάτ; Γουάτ; Άι κάν’τ χίερ γιου… Μαστ μπι δεν κονέξιον… Φάκινγκ οτέ, πραϊβεταϊζέισον μάι ας, χχχχχχχχ, χχχχχχχ, κρρρρρρρρρρρρ… (Απομακρύνει το ακουστικό από το χέρι του και κάνει με το στόμα περίεργους ήχους, σαν παράσιτα, χωρίς να παίρνει το βλέμμα του από την οθόνη της τηλεόρασης). Καν’τ χίερ γιου, Ξαβιέ, σόρι, γκατ του γκόου, χχχχχχχ, σσσσσσσσ, τρρρρρρρρ… Κολ ιν ε ντέι ορ του, οκ; Αλέξης γουίλ μπι μπακ. Χχχχχχχχχχ, κρκρκρκρκρκρκρ… Μπάι νάου! Μπάι! (Το κλείνει, ανεβάζει τα πόδια πάλι στο γραφείο και συνεχίζει να απολαμβάνει απερίσπαστος την Ελένη Μενεγάκη).

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από τη στήλη «Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο»

Ανθρώπινο! Πολύ ανθρώπινο!

—André Spire—
Μετάφραση: Κώστας Καρυωτάκης

Ο πατέρας μου ήξερε λατινικά,
η μητέρα μου έπαιζε πιάνο
κι επήγαινε σ’ επισκέψεις.
Καταλαβαίνεις, μικρή μου,

καταλαβαίνεις;
Είχα ένα παιδαγωγό,
ένα άλογο,
ένα τουφέκι,
υπηρέτες και ιπποκόμο.

Καταλαβαίνεις;
Αλλ’ αγαπούσα πολύ τα βιβλία
τις καρδιές και τα μάτια θλιμμένα.
Καταλαβαίνεις, μικρή μου,
καταλαβαίνεις;

Αγαπούσαμε πολύ τα δάκρυα,
την αγάπη, τους νικημένους,
τον ουρανό και τους διαβάτες…
Ας ανάψουμε τη φωτιά μας,
ας τινάξουμε τα βιβλία μας,

ας βουρτσίσουμε τα ρούχα μας,
ας γυαλίσουμε τα παπούτσια μας.
Ας γυαλίσουμε τα παπούτσια μας,
κι ας πλύνουμε τα πιάτα.
Καταλαβαίνεις, μικρούλα μου,

καταλαβαίνεις;

Στο:«Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο» Tagged: Γιώργος Τσακνιάς

from dimart http://ift.tt/2k7ejSp
via IFTTT

Ένα φαράγγι φτιαγμένο από… μάρμαρο!

Το Taroko Gorge βρίσκεται στην Ταϊβάν και είναι γνωστό ως το «μαρμάρινο φαράγγι» λόγω της αφθονίας του μαρμάρου στην περιοχή, από το οποίο αποτελούνται εξ ολοκλήρου όλα τα βράχια τριγύρω. Το φαράγγι έχει μήκος 19 χιλιομέτρων και βρίσκεται βόρεια της Χουαλιέν, στην ανατολική ακτή της Ταϊβάν, όχι μακριά από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Το φαράγγι βρίσκεται
μόλις 60 χλμ. από την ακτή και αποτελεί ένα από τα ωραιότερα τοπία της χώρας, που γίνεται πόλος έλξης πολλών επισκεπτών. Μέχρι τη δεκαετία του 1950 μόνο ένα μονοπάτι υπήρχε μέσω του οποίου μπορούσε ο κόσμος να το διασχίσει και να απολαύσει τις ομορφιές του. Σήμερα ένας μεγάλος δρόμος με πολλές στροφές, από τους πιο επικίνδυνους στον κόσμο, δίνει τη δυνατότητα στα αυτοκίνητα να περάσουν από την περιοχή, κάνοντας ένα μοναδικής ομορφιάς ταξίδι. Τα επιβλητικά μαρμάρινα βράχια δεσπόζουν στο τοπίο και μένουν αξέχαστα στους επισκέπτες.

Via

       poniridis.blogspot.gr

from PoNiRidiS http://ift.tt/2l3ABsn
via IFTTT

Η Άμπι περί γλώσσας και άλλων δαιμονίων

Συνταγές για εύκολα, γρήγορα και νόστιμα γλυκά ψυγείου

Τα γλυκά ψυγείου αποτελούν μία ξεχωριστή κατηγορία επιδορπίων για το καλοκαίρι, η οποία καθιερώθηκε από μαμάδες προηγούμενων γενιών που πειραματίστηκαν με επιτυχία!


Αποτελούν εξαιρετική λύση αυτή την εποχή, είτε είστε στο εξοχικό είτε στο σπίτι και θέλετε ένα γρήγορο, δροσερό κέρασμα που δεν στερείται σε γεύση, και σίγουρα θα ικανοποιήσουν όλη την οικογένεια!

Κορμός σοκολάτας του Άκη Πετρετζίκη Υλικά:

2 φλ. φουντούκια

2 φλ. ζάχαρη άχνη

3/4 φλ. κακάο

1/2 φλ. σπορέλαιο

150 γραμμάρια βούτυρο

24 γρ. γεμιστά μπισκότα με κρέμα

Μια συσκευασία μπισκότα πτι – μπερ

Ένα ζαχαρούχο γάλα βρασμένο (καραμέλα)

Εκτέλεση:

Χτυπάτε στο μίξερ τα φουντούκια, την άχνη, το κακάο και το λάδι. Όταν αρχίσουν πια να λιώνουν προσθέτετε το βούτυρο λιωμένο.

Συνεχίζετε το χτύπημα μέχρι να γίνει το μείγμα σαν αλοιφή. Βάζετε σε φόρμα αφού έχετε προσθέσει ενδιάμεσα τα μπισκότα και κουταλιές από καραμέλα. Τέλος αφήνετε να παγώσει στο ψυγείο καλά πριν το κόψετε.

Συνταγή: topsyntages.gr

Γλυκό ψυγείου με πορτοκαλάδα Υλικά:

1 πακέτο άνθος αραβοσίτου Γιώτης (μεγάλο)

3 ποτήρια γάλα

3 ποτήρια πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό

2 ποτήρια ζάχαρη

2 πακέτα μπισκότα πτι-μπερ

Εκτέλεση:

Σε ένα τάπερ ή πιρέξ, βάζετε μία στρώση πτι μπερ, αφού τα έχετε βουτήξει λίγο στο γάλα. Σε κατσαρολάκι βάζετε τη μισή ποσότητα της κρέμας γιώτης και 1 ποτήρι ζάχαρη και 3 ποτήρια γάλα και το βράζετε σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας, μέχρι να πήξει.

Ρίχνετε το μείγμα πάνω στα πτι-μπερ και βάζετε άλλη μία στρώση μπισκότα. Σε κατσαρολάκι βάζετε την υπόλοιπη κρέμα γιώτης και 1 ποτήρι ζάχαρη και 3 ποτήρια πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό. Το βράζετε σε σιγανή φωτιά μέχρι να πήξει και το ρίχνετε πάνω από τα μπισκότα. Αφού κρυώσει το γλυκό το τοποθετείτε στο ψυγείο.

Συνταγή: sintagespareas.gr

Γλυκό ψυγείου με σαβαγιάρ μους λεμόνι και φράουλες Υλικά:

Για τη βάση:

300γρ. μπισκότα σαβαγιάρ έτοιμα του εμπορίου

Λίγο σιρόπι λεμονιού κρύο (1 φλιτζάνι νερό βρασμένο με τη ζάχαρη και τον χυμό από ένα λεμόνι για 5 λεπτά)

Για τη μους:

1 κονσέρβα γάλα ζαχαρούχο

400ml κρέμα γάλακτος

150ml χυμό λεμονιού

Ξύσμα από 2 λεμόνια

Για τη διακόσμηση:

Λίγο μαρμελάδα λεμόνι

Μερικές φράουλες

Εκτέλεση:

Πρώτα ετοιμάζετε το σιρόπι κι αφήνετε να κρυώσει. Χτυπάτε στο μίξερ το ζαχαρούχο γάλα με την κρέμα γάλακτος (καλά παγωμένη από το ψυγείο) για 7-10 λεπτά περίπου μέχρι να πήξει το μείγμα.

Προσθέτετε το ξύσμα και μετά τον χυμό λεμονιού σε δόσεις, εξακολουθώντας να χτυπάτε διαρκώς μέχρι να πάρετε ένα αφράτο μείγμα. Στρώνετε τα σαβαγιάρ στον πάτο του ταψιού και τα βρέχετε λίγο με το σιρόπι χρησιμοποιώντας ένα πινέλο.

Απλώνετε από πάνω τη μους λεμονιού και αφήνετε το γλυκό στο ψυγείο να πήξει. Σερβίρετε το γλυκό κόβοντας σε τετράγωνα κομμάτια και διακοσμώντας το με κομματάκια από φρέσκες φράουλες και λίγη μαρμελάδα λεμόνι. Εκτός από μαρμελάδα λεμόνι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εναλλακτικά λίγο ξύσμα λεμονιού ή λίγη μαρμελάδα ή γλυκό κουταλιού φράουλα.

Συνταγή: mytaste.gr

Γλυκό ψυγείου με μπισκότα και μαρμελάδα Υλικά:

1/2 κιλό στραγγιστό γιαούρτι 2%

500 γρ. κρέμα γάλακτος

3/4 κούπας ζάχαρη

1 1/2 πακέτου μπισκότα

Μαρμελάδα της επιλογής σας

Εκτέλεση:

Βάζετε σε μεγάλο μπολ και χτυπάτε το γιαούρτι, την κρέμα και την ζάχαρη μέχρι να γίνουν ένα ωραίο πηχτό μείγμα. Περνάτε τα μπισκότα από το multi.

Σε όμορφα μπολ βάζετε 3-4 κουταλιές από τα τριμμένα μπισκότα. Πάνω από τα μπισκότα βάζετε μερικές κουταλιές από την κρέμα.

Επαναλαμβάνετε άλλη μία φορά τις στρώσεις μπισκότου-κρέμας και τελειώνετε απλώνοντας στην επιφάνεια της κρέμας την αγαπημένη σας μαρμελάδα. Βάζετε το γλυκό στο ψυγείο να κρυώσει πολύ καλά για αρκετές ώρες. Σερβίρετε.

Συνταγή: magyreuontas.blogspot.gr

Μπισκοτογλυκό ψυγείου με μπανάνα και μερέντα Υλικά:

450 γρ. μπισκότα

2 φακέλους φυτική σαντιγί

Γάλα (σύμφωνα με τις οδηγίες της σαντιγί)

2 μπανάνες σε φέτες

1 σφηνάκι λικέρ της αρεσκείας σας

300 γρ. μερέντα

Νιφάδες μαύρης σοκολάτας (προαιρετικά)

Εκτέλεση:

Σε μια λεκάνη σπάτε σε κομματάκια τα μπισκότα. Πασπαλίζετε με το λικέρ και ανακατεύετε να “ποτίσουν” τα μπισκότα. Προσθέτετε τις μπανάνες και ανακατεύετε.

Χτυπάτε στο μίξερ τη σαντιγί μέχρι να σφίξει. Κρατάτε λίγη (περίπου 4-5 κ.σ.) σε ένα πιάτο και προσθέτετε την υπόλοιπη ποσότητα στη λεκάνη με τα μπισκότα και ανακατεύετε.

Στρώνετε το μείγμα σε ένα ορθογώνιο πυρέξ. Ανακατεύετε καλά τη μερέντα με τη σαντιγί που κρατήσατε και στρώνετε δημιουργώντας “νερά” πάνω από το μείγμα μπισκότων. Πασπαλίζετε με τις νιφάδες σοκολάτας, σκεπάζετε το πυρέξ με μεμβράνη και αφήνετε στο ψυγείο να σφίξει για περίπου 3-4 ώρες.

Συνταγή: sintagespareas.gr

Πηγή

Via

       poniridis.blogspot.gr

from PoNiRidiS http://ift.tt/2k6hud5
via IFTTT

Enola gay

Αυτό δεν είναι τραγούδι #933
Dj της ημέρας, οΓιώργος Τσακνιάς

Δεκαετία του ’80. Του 1880, συγκεκριμένα. Ακόμα πιο συγκεκριμένα, το έτος 1886 εκδίδεται το βιβλίο της αμερικανίδας Mary Young Ridenbaugh με τίτλο: Enola; or, Her fatal mistake. Όσο για το τι σημαίνει enola και πώς ετυμολογείται υπάρχουν διάφορες εικασίες, από την υπόθεση ότι προέρχεται από ινδιάνικη λέξη μέχρι την άποψη πως απλώς πρόκειται για τη λέξη «alone» («μόνος/ -η») γραμμένη ανάποδα. Σε κάθε περίπτωση, το μυθιστόρημα της Ridenbaugh ενέπνευσε τουλάχιστον δύο ανθρώπους αρκετά ώστε να δώσουν τον τίτλο του στην κόρη τους ως όνομα: Enola Gay Tibbets (1893–1983). Την οποία ο γιος της Paul Tibbets αγαπούσε αρκετά ώστε να δώσει το όνομά της στο αεροπλάνο που πιλοτάριζε. Το οποίο συνέβη να είναι αυτό που έριξε την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, στις 6 Αυγούστου του 1945. Για το οποίο έγραψαν οι Orchestral Manoeuvres in the Dark το Enola Gay, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια των 80s (κυκλοφόρησε σε single τον Σεπτέμβριο του 1980).

Enola Gay και Paul Tibbets senior

Ο τελευταίος αυτός κρίκος της αλυσίδας ονοματοδοσίας είναι γνωστός τοις πάσι· τους προηγούμενους κρίκους ομολογώ πως τους αγνοούσα μέχρι σήμερα και, ούτως ή άλλως, μικρή σημασία θα είχαν, αν μια παράξενη σύμπτωση (ή ανατριχιαστική — και προφητική;— αλληλουχία) δεν συνέδεε τον πρώτο κρίκο με τον τελευταίο, αναγκάζοντας την αλυσίδα να σχηματίσει κύκλο. Το βιβλίο της Ridenbaugh, γραμμένο 59 χρόνια πριν από τη μοιραία πτήση και 94 πριν από το single των OMD, ξεκινάει με το εξής ποίημα:

Oh, fatal day – oh, day of sorrow,
It was no trouble she could borrow;
But in the future she could see
The clouds of infelicity.

Ακολουθούν μερικά ακόμα αποσπάσματα από το ποίημα:

He is the bird of ill omen.
How harsh his midnight cry!
It seems to shriek, in mournful sounds,Death! Death!
The Prince of the Air certainly causes them [destructive cyclones],
since he has control of our atmosphere. They are displays of his wrath,
Oh! eternal woes! Deliver us from the «Prince of Darkness.»
Deliver us from his fiery embraces. Rather fear Him that is able
to destroy both soul and body.
«In calling me by the strange name of ‘Enola,’ I wonder if my dear departed parents
received a glimpse of the future life of their child in a camera, speaking to them
of her life of loneliness,» mused Enola, «for truly I am alone…»


Aκολουθούν οι στίχοι του Andrew Mc Cluskey των OMD:

Enola gay, you should have stayed at home yesterday
Oho it can’t describe the feeling and the way you lied
These games you play, they’re gonna end it all in tears someday
Oho Enola gay, it shouldn’t ever have to end this way


It’s 8:15, that’s the time that it’s always been
We got your message on the radio, condition’s normal and you’re coming home
Enola gay, is mother proud of little boy today
Oho, this kiss you give, it’s never ever gonna fade away

Enola gay, it shouldn’t ever have to end this way
Oho Enola gay, it should’ve faded our dreams away
It’s 8:15, oh that’s the time that it’s always been
We got your message on the radio, condition’s normal and you’re coming home
Enola gay, is mother proud of little boy today
Oho, this you give, it’s never ever gonna fade away

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com. 

* * *

Με αφορμή την έκθεση GR80s. Η Ελλάδα του Ογδόντα στην Τεχνόπολη (25/1,-12/3) στη στήλη  δημοσιεύονται τραγούδια (που δεν είναι τραγούδια) της δεκαετίας του ’80.

Το dim/art είναι χορηγός επικοινωνίας της έκθεσης

GR80s, το site
GR80s στο facebook
GR80s στο twitter

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

 

Στο:Αυτό δεν είναι τραγούδι Tagged: Andrew Mc Cluskey, Enola Gay Tibbets, GR80s, Μουσική, Mary Young Ridenbaugh, Orchestral Manoeuvres in the Dark, Paul Tibbets

from dimart http://ift.tt/2kC7ATx
via IFTTT

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Η πρωταγωνίστρια ροζ ταινίας

Mία κοπέλα πάει στο μαιευτήριο να γεννήσει καθώς είχαν σπάσει τα νερά της... Όνομα πατρός… ρωτάει η νοσοκόμα. Ααα.., ξέρετε είμαι μόνη μου. απαντά η κοπέλα. Μετά τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, γεννά τελικά η κοπέλα και όταν συνέρχεται από τη νάρκωση βλέπει από πάνω της τη νοσοκόμα.
Συγχαρητήρια, μόλις γεννήσατε ένα υγιέστατο αγοράκι»… λέει η νοσοκόμα … «Μόνο που ..» Μόνο που τι;» ρωτά ανήσυχη η κοπέλα. Εεεε να το αγοράκι είναι μαύρο ενώ εσείς είστε λευκή» λέει η νοσοκόμα… Ααα ναι, λέει η κοπέλα. Πριν γεννήσω είχα παίξει σε ροζ ταινία για να βγάλω λεφτά και ο πρωταγωνιστής ήταν έγχρωμος. Έτσι εξηγείται. Μην ανησυχείτε.. Συγνώμη που γίνομαι αδιάκριτη κοπέλα μου… Υπάρχει και κάτι άλλο. Το μωρό είναι ξανθό… Ναι, στην ταινία που έπαιξα, υπήρχε και ένας Σουηδός, προσθέτει η κοπέλα… Ποπό… συγνώμη που σου φέρνω σε δύσκολη θέση κοπέλα μου. Υπάρχει και κάτι άλλο όμως…Το παιδί έχει «σκιστά» μάτια…. Ναι.. πράγματι. Στην ταινία υπήρχε και ένας Κινέζος… Ωωωωωω συγνώμη για την αδιακρισία μου κοπέλα μου, λέει η νοσοκόμα… Αλλά σίγουρα θα θέλεις να το κρατήσεις στην αγκαλιά σου, έτσι δεν είναι …; Φεύγει η νοσοκόμα και επιστρέφει με το μωρό στην αγκαλιά… Δίνει το μωρό στην κοπέλα και τότε το μωρό αρχίζει να κλαίει…

ΟΟΟΟυυυυυφφφ. τώρα ησύχασα, λέει με ανακούφιση η κοπέλα… Γιατί τι συμβαίνει; ρωτάει απορημένη η νοσοκόμα.

Και η κοπέλα: Εεεε να. περίμενα ότι θα γαβγίζει….

Via

poniridis.blogspot.gr

from PoNiRidiS http://ift.tt/2l5WG5y
via IFTTT

Η ψυχολογική διάσταση της συγχώρεσης

Τι έχει ο καθένας στο μυαλό του όταν ακούει τη λέξη «συγχώρεση»;

Η έννοια της συγχώρεσης πολλές φορές παρεξηγείται και αλλοιώνεται απ’ όσους προσπαθούν να την εφαρμόσουν, γι’ αυτό και η εφαρμογή της ίσως είναι δύσκολη.

Η συγχώρεση ορίζεται στο μυαλό πολλών
ατόμων ως «άφεση αμαρτιών» ή «αυταπάρνηση και παραίτηση από κάθε προσωπική επιθυμία». Όταν κάποιος πληγώνεται από τη συμπεριφορά κάποιου αγαπημένου του προσώπου θεωρεί ότι προκειμένου να τον συγχωρέσει πρέπει να ξεχάσει το συμβάν και να γίνουν όλα όπως πριν. Είναι, όμως, πράγματι αυτή η έννοια της συγχώρεσης, ή μήπως είναι απαραίτητος ο επαναπροσδιορισμός της;

Στην πραγματικότητα ο ορισμός της συγχώρεσης προκύπτει από την ίδια την ετυμολογία της λέξης. Συν + χωρώ σημαίνει «δίνω χώρω». Δίνω χώρο στην σκέψη μου, έτσι ώστε αυτή να μπορέσει να χωρέσει και άλλες απόψεις πέρα από τη δική μου, δηλαδή χωράω δύο ενδεχόμενες ερμηνείες που αφορούν το ίδιο γεγονός.

Αυτό δεν προϋποθέτει ότι οφείλω να ενστερνιστώ την αντίθετη άποψη, αλλά να την κατανοήσω. Η κατανόηση και η ενσυναίσθηση των σκέψεων και των συναισθημάτων του άλλου δεν σχετίζεται με το αποτέλεσμα, που μπορεί να είναι η απόρριψη της δικής του ερμηνείας για το γεγονός ή ακόμη και η διακοπή των σχέσεων μαζί του.

Το ερώτημα που μπορεί να θέσει κανείς είναι για ποιό λόγο να μπω στη διαδικασία της συγχώρεσης, τι έχω να κερδίσω από αυτό;

Εξετάζοντας την ψυχολογική διάσταση της συγχώρεσης γίνεται φανερό ότι η κατανόηση του άλλου αποφέρει οφέλη για τον ίδιο τον εαυτό.

Η ανάμνηση του κακού που συνέβη και η διαρκής ενασχόληση με αυτό, η διαιώνιση των αρνητικών συναισθημάτων και σκέψεων και η τοποθέτηση του εαυτού στο ρόλο του θύματος διαταράσσει την ψυχική υγεία και γαλήνη του ατόμου, προκαλεί σκέψεις εκδίκησης και συνεπάγεται φόβο, άγχος και συμπτώματα κατάθλιψης. Αντίθετα η διαδικασία της συγχώρεσης αποφορτίζει το άτομο από τον ψυχικό πόνο που βιώνει λόγω της άσχημης συμπεριφοράς που δέχτηκε και αφανίζει τη συναισθηματική απειλή.

Επιπροσθέτως, η συγχώρεση προσφέρει απελευθέρωση από τα δυσάρεστα συναισθήματα, ψυχική ηρεμία, ψυχολογική κάθαρση και ηθική ικανοποίηση στο άτομο. Το άτομο αποδεσμεύεται από το παρελθόν και βιώνει τη λύτρωση.

Θεωρώντας την έννοια της συγχώρεσης ως ενσυνείδητη υπέρβαση του δυσάρεστου γεγονότος και των αρνητικών συναισθημάτων που αυτό συνεπάγεται και ως κατανόηση μίας οπτικής γωνίας που δεν συμβαδίζει, ίσως, με την προσωπικότητα του ατόμου, ο τρόπος για την εφαρμογή της δεν είναι ακατόρθωτος, ούτε απαιτεί προσωπική ταπείνωση.

Αντιθέτως, απαιτεί αυτογνωσία, αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Η αποδοχή του ίδιου μας του εαυτού με τα λάθη και τις αδυναμίες του προωθεί την ικανότητα κατανόησης και των αδυναμιών των άλλων ανθρώπων. Η ικανότητα να συγχωρούμε τους άλλους εξαρτάται από το πόσο ειλικρινείς είμαστε με τον εαυτό μας. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι το κουράγιο κάποιου να είναι πιστός στις πεποιθήσεις του, αλλά το κουράγιο να αλλάξει αυτές τις πεποιθήσεις. Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση και η κατανόηση των αρνητικών συναισθημάτων του εαυτού. Τα αρνητικά συναισθήματα μπορεί να περιλαμβάνουν θλίψη, εγκατάλειψη, αδικία ή θυμό. Η ώριμη έκφραση και διαχείρισή τους και η αποδοχή αυτών των συναισθημάτων συμβάλλει στο να ξεπεραστούν.

Στην ουσία η συγχώρεση δεν αποτελεί προϊόν

ψυχικής δύναμης του ατόμου, ούτε ένδειξη αλτρουϊσμού, αλλά επέρχεται ως αποτέλεσμα μίας απλής νοητικής επεξεργασίας του τραυματικού γεγονότος και της λειτουργικής διαχείρισης των ψυχολογικών και συμπεριφορικών αντιδράσεων που αυτό προκάλεσε στο άτομο.

Πρόκειται για τη συνειδητοποίηση ότι αυτό που έγινε δεν μπορεί να αλλάξει και την προσπάθεια για προστασία του εαυτού. Το άτομο δεν επιτρέπει πλέον στις σκέψεις του και στα συναισθήματά του να κυριεύουν τον ψυχισμό του.

Συμπερασματικά, η έννοια της συγχώρεσης δεν προϋποθέτει την έλλειψη αξιοπρέπειας από μέρους του ατόμου που συγχωρεί, αλλά την αποφυγή της απολυτότητας και τον μη περιορισμό της σκέψης του στην προσωπική του άποψη. Η διαιώνιση των αρνητικών συναισθημάτων που σχετίζονται με το πρόσωπο που μας έβλαψε μόνο μειονεκτήματα μπορεί να αποφέρει για την ψυχολογική υγεία.

Μόνο η παραδοχή του ψυχικού πόνου μπορεί να βοηθήσει στην προσπάθεια υπέρβασης του δυσάρεστου γεγονότος. Αυτό αποτελεί φροντίδα και προστασία του εαυτού, καθώς και μία πολύ σημαντική απόφαση για τη δημιουργία ενός καλύτερου μέλλοντος. Από τη Νίκη Γκατζέλια, Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας Βιβλιογραφία: Θρησκεία και Ψυχιατρική, Irvin D. Yalom, Εκδόσεις Άγρα, 2003 The Healing Power of Forgiveness, A Definition of Forgiveness That We Can All Live With, by Nancy Schimelpfening

Πηγή

Via

from PoNiRidiS http://ift.tt/2l0471Q
via IFTTT